Διὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν πίστιν τὴν ἁγίαν καὶ τῆς Πατρίδος τὴν Ἐλευθερίαν

† "Κύριε τῶν Δυνάμεων, μεθ᾿ ἡμῶν γενοῦ…"

Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2018

Μνήμη των 14.000 νηπίων μαρτύρων (29 Δεκεμβρίου)

Σήμερα η Εκκλησία τιμά τη μνήμη των 14.000 νηπίων μαρτύρων.
Ο Βασιλιάς Ηρώδης, μόλις αντελήφθηκε ότι οι Μάγοι από την Περσία δεν επέστρεψαν να τον ενημερώσουν, αλλά έφυγαν «δι άλλης οδού», θύμωσε τόσο πολύ ώστε διέταξε τη σφαγή των Μαρτύρων Νηπίων από την περιοχή της Βηθλεέμ, στην προσπάθειά του να εξοντώσει τον νεογέννητο Χριστό, που, όπως πίστευε, προοριζόταν για βασιλιάς των Ισραηλιτών.
Γράφει ο Συναξαριστής: «Εις μάτην εκοπίασεν ο παράφρων, μη ειδώς ότι βουλήν Θεού άνθρωπος εμποδίσαι ου δύναται. Όθεν εκείνοις προεξένισεν Βασιλείαν Ουρανών, εαυτού δε κόλασιν αιώνιον».

Ολόφωτα Χριστούγεννα στο Άγιον Όρος

*φωτό: Η χιονισμένη Καλύβη του Αγίου Ακακίου στη Σκήτη Καυσοκαλυβίων
Του Αγιορείτου μοναχού Παταπίου Καυσοκαλυβίτου
Ἡ νύχτα τῶν Χριστουγέννων εἶναι μιά νύχτα φωτεινή. Ὄχι τόσο γιατί ὁ ἀστέρας πού ὁδήγησε τούς Μάγους στόν Χριστό μαρμαίρει στόν οὐρανό καί οἱ φαντασμαγορικοί ἀστερισμοί καταυγάζουν τό στερέωμα ἤ ἀκόμα, γιατί οἱ οἰκίες καί οἱ πόλεις μας, φορώντας τά γιορτινά τους, εἶναι ὑπερβαλλόντως φωταγωγημένες.
Ἡ νύχτα τῶν Χριστουγέννων εἶναι φωτεινή γιατί μᾶς ὁδηγεῖ στό σκιόφως τοῦ πιό μυστικοῦ καί κατανυκτικοῦ ἑαυτοῦ μας...
Στό Ἅγιον Ὄρος καί στά ἱερά σκηνώματά του, πού ξεπερνοῦν τά χίλια, ἀνάμεσά τους μονές, σκῆτες, κελλιά καί ἡσυχαστήρια, ἡ ἀγρυπνία τῶν Χριστουγέννων ἀρχίζει νωρίς τό βράδυ, ἀφοῦ πρῶτα, μία ὥρα μετά τή δύση τοῦ ἡλίου, κατά τό ἁγιορείτικο Τυπικό, κτυπήσουν οἱ μεγάλες καμπάνες, σέ τρεῖς στάσεις, ἐφόσον πρόκειται γιά δεσποτική ἑορτή.

Λόγος εις τα νήπια που εφονεύθησαν εις την Βηθλεέμ από τον Ηρώδη (Αγ. Γρηγόριος Νύσσης)

Βλέποντας λοιπόν το σπήλαιο στο οποίον εγεννήθη ο Δεσπότης, φέρε στον νου σου τον σκοτεινόν και υπόγειον βίο των ανθρώπων, στον οποίον έρχεται αυτός που φανερώνεται στους «εν σκότει και σκιά θανάτου καθημένους». Και περιτυλίσσεται σφιχτά με σπάργανα αυτός που έχει φορέσει τα δεσμά των ιδικών μας αμαρτιών. Η δε φάτνη είναι ο σταύλος των αλόγων ζώων. Σ’ αυτήν γεννάται ο Λόγος, ώστε να «γνωρίση ο βους τον κτησάμενον (τον ιδιοκτήτην του) και όνος την φάτνην του κυρίου αυτού». Βους είναι αυτός που ευρίσκεται στον ζυγόν του Νόμου, και όνος το αχθοφόρον ζώο που είναι φορτωμένο με την αμαρτία της ειδωλολατρίας.

Θα αναγνωρίζουμε συγγενείς και φίλους στον Παράδεισο;

Στόν Παράδεισο θά γνωρίζουμε τούς πρίν άγιους όπως στή Μεταμόρφωσι γνώρισαν τό Μωυσή καί τόν Ήλία (Μθ I 7, 3). «Στόν ούρανό δέν θά είμαστε άσφαλώς σάν περιπλανώμενα ιερογλυφικά, άλλά ό ένας θά άναγνωρίζη τόν άλλο»
Ο Νικηφόρος Θεοτόκης γράφει: «Βλέπουν καί γνωρίζουν τούς δικαίους όχι μόνο τούς γνωστούς, ‘άλλα και τούς αγνώστους· βλέπουν δε και αύτούς πού αδικήθηκαν άπό αύτούς, άλλά από μακρυά, διότι απέχουν πολύ από τήν άπόλαυσι της αιώνιας βασιλείας και δόξας.

Αντιμετώπιση των πειρασμών - Γέροντος Εφραίμ Αγιορείτου

Πατέρες μου,
Κάθε άνθρωπος, κάθε Χριστιανός Ορθόδοξος προσέρχεται στον Θεό και Τον πλησιάζει, αφού πρώτα δοκιμαστή δια «πυρός και ύδατος». Εάν δεν πέραση ό Χριστιανός από καμίνι, στην αναψυχή δεν έρχεται. Γι' αυτό ό καλός Θεός, ό οποίος «ετάζει καρδίας και νεφρούς» (Ψαλμ. 7, 9) γνωρίζει πολύ καλά τι κρύβει ό καθένας μας μέσα στο βάθος της καρδιάς του από πλευράς εμπάθειας, από πλευράς χαρισμάτων και προθέσεων και ανάλογα επεμβαίνει, συνήθως με πικρά φάρμακα πολλές φορές και με σταύρωση πραγματική, προκειμένου να μας ανόρθωση ψυχικά, να μας κάνη ψυχικά υγιείς και άξίους, για να περάσουμε εύκολα τα τελώνια και να φθάσουμε στον Θρόνο της Χάριτος. Σαν καλός Πατέρας, για να δώσει την πραγματική υιοθεσία στο παιδί Του και να γίνει κληρονόμος Θεού και συγκληρονόμος Χριστού, θα το πέραση από το καμίνι της σκληράς δοκιμής. Άλλος έτσι, άλλος αλλιώς, όλοι θα περάσουν από δοκιμασία, ανάλογα με την κρίση του Θεού.

Λόγος επαινετικός στον Άγιο Πρωτομάρτυρα Στέφανο (Άγιος Πρόκλος, πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως)

Ο ήλιος ο αισθητός, που ανατέλλει πάνω από τη γη, έχει δίπλα του συνακόλουθους, τα αστέρια της Άρκτου, του Ωρίωνα, της Πούλιας, ακόμα και του Αυγερινού. Ο Ήλιος όμως της Δικαιοσύνης, ο οποίος ακτινοβόλησε ανατέλλοντας μέσα από τους παρθενικούς κόλπους, δεν έχει ανάγκη τη συνδρομή από το φως των αστεριών, αλλά έθεσε τον Πρωτομάρτυρα Στέφανο να λάμπει αυτός, δίπλα στις αθάνατες ακτίνες Του. Ο ήλιος, βαδίζοντας στο ουράνιο μονοπάτι του ανάμεσα στο βοριά και το νότο, πότε μεγαλώνει και πότε μικραίνει το φεγγοβόλημα της μέρας. Ο Κύριος, ερχόμενος από τον ουρανό για μας, αύξησε την Δικαιοσύνη και διατήρησε αμόλυντο και αμείωτο το φεγγοβόλημά της.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...