Διὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν πίστιν τὴν ἁγίαν καὶ τῆς Πατρίδος τὴν Ἐλευθερίαν

“Φως ιλαρόν αγίας δόξης, αθανάτου Πατρός, ουρανίου, αγίου, μάκαρος, Ιησού Χριστέ…”

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Η αληθινή αγάπη φαίνεται στη θυσία

‹‹Υπάρχει μια παλαιά γιαπωνέζικη ιστορία, για ένα γεγονός το οποίο συνέβη με ένα παλιρροιακό κύμα πριν από πολλά χρόνια. Ένας γέροντας ζούσε πάνω στην κορυφή ενός λόφου κοντά στον απέραντο ωκεανό. Ένα βράδυ παρατήρησε ένα πανύψηλο τείχος νερού, βαθιά μέσα στη θάλασσα, που ερχόταν γρήγορα προς την ακτή.
Αμέσως η σκέψη του πήγε στους χωρικούς που βρίσκονταν αμέριμνοι κάτω στις καλύβες τους, στους πρόποδες του λόφου. Αν δεν μπορούσε να τους ειδοποιήσει σίγουρα θα χάνονταν – και δεν του απέμεινε καιρός να κατεβεί κάτω και να τους πει για τον κίνδυνο. Προσπάθησε να φωνάξει, αλλά η απόσταση ήταν πολύ μεγάλη. η ασθενική φωνή του δεν μπορούσε να τους φθάσει.

Περί υπακοής (Διά την μακαρίαν και αείμνηστον υπακοήν)

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΣΙΝΑΪΤΟΥ
1. Προχωρώντας προς τά εμπρός ο λόγος έφθασε ομαλά και κανονικά στους πύκτας και αθλητάς του Χριστού. Διότι όπως πρίν από τον καρπό αναφαίνεται το άνθος, έτσι και πρίν από την υπακοή προηγείται η ξενιτεία, είτε του σώματος είτε του θελήματος. Με τις δύο αυτές αρετές, ωσάν με χρυσές πτέρυγες ανέρχεται άκοπα στον ουρανό η οσία ψυχή. Ίσως μάλιστα γι΄αυτό κάποιος πνευματοφόρος άνθρωπος να έψαλλε: «Τις δώσει μοι πτέρυγας ωσείς περιστεράς, και πετασθήσομαι» -με την πράξι- «και καταπαύσω»- με την θεωρία και την ταπείνωσι; (Ψαλμ. νδ΄ 7).

ΕΡΧΕΤΑΙ ΦΟΒΕΡΟΣ ΣΕΙΣΜΟΣ 7,2 ΡΙΧΤΕΡ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Την πολύ ανησυχητική αποκάλυψη ότι ακόμα και μέσα σε ένα χρόνο μπορεί να συμβεί ένας πολύ μεγάλος σεισμός στην θάλασσα του Μαρμαρά, δυναμικότητας 7,2 της κλίμακας Ρίχτερ που θα πλήξει καίρια την Κωνσταντινούπολη, κάνει το γνωστό Ινστιτούτο Σεισμολογίας της Τουρκίας, Kandilli.

προφήτευσον επί τα οστά ταύτα και ερείς αυτοίς:«τα οστά τα ξηρά, ακούσατε λόγον Κυρίου»

Συνέβη το Πάσχα του 1935, στο αγιορείτικο μοναστήρι του Αγίου Παύλου. Μετά τον εσπερινό της Αγάπης συνηθίζεται να συνάζονται όλοι οι πατέρες στο αρχονταρίκι και να ανταλλάσσουν ευχές με τον ηγούμενο και μεταξύ τους. Ο νεόκουρος μοναχός π.Θωμάς μη γνωρίζοντας την τάξη, πήγε με τους γεροντότερους μοναχούς μπροστά μπροστά. Ο ηγούμενος τον είδε και τον παρατήρησε. Ο π.Θωμάς είπε το «ευλόγησον».
Τότε ο καθηγούμενος π. Σεραφείμ γύρισε και είπε στον π. Θωμά: «Πάτερ Θωμά, πήγαινε, σε παρακαλώ, κάτω στο οστεοφυλάκιο να πείς στα οστά των κεκοιμημένων πατέρων το «Xριστός Aνέστη» και έλα μετά πάλι εδώ».
O π. Θωμάς, ο απλός, ο ταπεινός, ο πρόθυμος εργάτης της υπακοής, χωρίς να σκεφτεί καθόλου, έτρεξε στο οστεοφυλάκιο και είπε μεγαλόφωνα: «Πατέρες και αδελφοί, ο ηγούμενος με έστειλε να σας πω το «Xριστός Aνέστη». Και τότε συνέβη το υπέρλογο γεγονός. Όλα τα οστά σκίρτησαν, έτριξαν, χόρεψαν, αναπήδησαν! Ένα κρανίο, μάλιστα, σηκώθηκε έως ένα μέτρο ψηλά και απάντησε στον χαιρετισμό του γέροντα: «Αληθώς Ανέστη ο Κύριος».

Ο πόνος μας βγάζει από τα ανθρώπινα μέτρα

Τελικά αυτά τα «γιατί» δεν έχουν τις απαντήσεις που η φτώχεια και η αδυναμία μας περιμένει. Στη λογική αυτή συνήθως παραμένουν αναπάντητα.
Γι' αυτό και ο Χριστός για το θάνατο δεν είπε παρά ελάχιστα. Απλά ο Ίδιος τον επέλεξε και πόνεσε όσο κανένας άλλος. Και όταν αναστήθηκε, το στόμα Του έβγαλε περισσότερη πνοή και λιγότερα λόγια.

Ὕμνοι εἰς τήν Θεοτόκον

Χαίροις εὐλογημένη ἁγνή, Γοργοϋπήκοε, Παντάνασσα, Δέσποινα, Πανάχραντε, Ἐλεοῦσα, Φανερωμένη σεμνή, Κεχαριτωμένη Πορταΐτισσα, σεπτὴ Ὁδηγήτρια, Προυσιώτισσα ἄφθορε, Γλυκοφιλοῦσα, Σπηλαιώτισσα πάνσεμνε, Διασώζουσα Θεοτόκε πανάσπιλε, ἄχραντε Παναγία μου, τοῦ Ὄρους Γερόντισσα καὶ τῆς Ἑλλάδος ἀπάσης ἐλπίς, χαρὰ καὶ ἐντρύφημα· Χριστὸν ἐκδυσώπει ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν δοθῆναι τὸ μέγα ἔλεος.

Χαίροις ὦ Θεομῆτορ ἁγνή, Ἐλευθερώτρια, ἀμόλυντε Δέσποινα, Πανάχραντε Γρηγοροῦσα, Καλυβιανὴ Ἱερά, Κεχαριτωμένη Ἀθηνιώτισσα, Σεπτὴ Μυροβλύτισσα, Ἁγιασώτισσα ἄφθορε, Μεγαλομάτα, Ἁγίας Ἄννης τὸ βλάστημα, Ἀγγελόκτιστε, Θεοτόκε Χρυσοπηγή, Ἄχραντε Μυρτιδιώτισσα, τοῦ Ὄρους προστάτιδα, καὶ τῆς Ἑλλάδος ἁπάσης, κλέος χαρὰ καὶ ἀπαύγασμα· Χριστὸν ἐκδυσώπει ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν δοθῆναι τὸ μέγα ἔλεος.

Οι κακοί λογισμοί

Ο σύγχρονος άγιός μας Παΐσιος έλεγε: «Η αρρώστια της εποχής μας είναι ότι πιστεύουμε στους λογισμούς. Δεν χρησιμοποιούμε ούτε τη λογική. Χρειάζεται να μη πιστεύουμε στους λογισμούς, γιατί μπορεί να μας τρελλάνουν» (Γ.Α., Διδαχές, σελ. 110).

Ερντογάν: Πριν το δημοψήφισμα (Πάσχα) σαν αρνάκι. Μετά σαν οβελίας;

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Με κανένα και με τίποτε δεν θέλει να εμπλακεί η τουρκία στρατιωτικά μέχρι το δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου.
Ο λόγος είναι απλός. Δεν επιθυμεί ο σουλτάνος να πάρουν το πρώτο χέρι των εντυπώσεων οι στρατιωτικοί καθότι πιστεύει ότι ακόμα μέσα σε αυτούς υπάρχουν σταγονίδια εκτροπής του.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...