Διὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν πίστιν τὴν ἁγίαν καὶ τῆς Πατρίδος τὴν Ἐλευθερίαν

“Άξιον εστίν ως αληθώς μακαρίζειν σε την Θεοτόκον…”

Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2014

“ήρθε ο καιρός, ήρθε η ώρα, ήρθε η ΧΡΟΝΙΑ”

“να  πούμε Καλή Χρονιά ή να ευχηθούμε  ΛΕΥΤΕΡΗ ΧΡΟΝΙΑ;”
Σήμερα όλη η Ελλάδα εύχεται για Λεύτερη Χρονιά, όπως και ο ΕΘΝΙΚΟΣ  μας ΥΜΝΟΣ  αυτό εύχεται σε όλες τις στροφές του.

το μισάνοιχτο παράθυρο και ο κόσμος του Θεού...

Φθινόπωρο. Αν και νωρίς το απόγευμα, ο ήλιος ήδη μας έχει αποχαιρετίσει. Το μοναστήρι λουσμένο σε αποχρώσεις του δειλινού μοιάζει σαν ανέκδοτο ποίημα που πρώτη φορά το θωρείς. Περιδιαβαίνω τους χώρους της άσκησης και της σιωπής. Μου κεντρίζει την προσοχή ένα μισάνοιχτο παράθυρο. Πλησιάζω με δέος...
Ένα καντηλάκι αχνοφαίνεται καθώς τρεμοπαίζει από το απαλό αεράκι που εισβάλει μέσα στο δωμάτιο. Νωχελικά η ευωδιά του θυμιάματος απλώνεται στον χώρο. Και εκεί, μπροστά στο λιτό εικονοστάσι μία μορφή απόκοσμη στέκει γονατισμένη, βουβή, γεμάτη μυστήριο.
Στο ημίφως διακρίνεται το πρόσωπό του. Ένας μοναχός. Δεν έχει περάσει τα 40 χρόνια ζωής και όμως τα μαλλιά και τα γένια του έχουν ντυθεί στα άσπρα... είναι σαν να παραδόθηκε εδώ και καιρό στον χρόνο.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...